هميشه در اين فكر بوده ام كه در بوجود آمدن فضاي كنوني جامعه مفصر اصلي كيست، من به عنوان يك جوان ، نسل اول جامعه يا نسل سوم؟ هرگاه به گذشته مي نگرم و روابط جوانان ساليان پيش را ميبينم حسرت ميخورم به آنهمه صداقت و يكرنگي ، به دوستيهاي بدون ريا، به همبستگي آنها و اكنون كجا ايستاده ايم . مگر ما تربيتشده همان نسل نيستيم ، مگر همان نسل پدر و مادران ما نشده اند؟ پس چرا نمي توانيم آنگونه باشيم؟ كجاي تربيت ما اشكال داشته است. پدر و مادر را به سنتي بودن متهم ميكنيم ولي به نظر من همان پدر و مادر از ما مدرن تر هستند، هرگاه چيزي از آنها خواسته ايم به سرعت براي تهيه كرده اند ، همين مظاهر پيشرفت مانند كامپيوتر ، موبايل، ماشين، و... را همان نسل سنتي براي ما تهيه كرده اند ولي چرا اين نسل سنتي راههاي استفاده صحيح از اين وسايل را به نمي آموزند، چرا در استفاده بهتراز اين وسايل ما را راهنمايي نمي كنند؟ چرا كنترل نمي كنند كه ما چه بهره ايي و استفاده اي از اين وسالي مي بريم. آيا استفاده بهينه است يا تنها مصرف گرايي و پوچي.؟ همين نسلي كه ما متهم ميكنيم به ندانستن و فاصله با ما هيچگاه به خود اجازه نداده اند وارد حريم شخصي فرزندانشان شوند، كدام پدر يا مادري موبايل فرزندش را كنترل مي كند؟ كداميك كامپيوتر يا نمي دانم دفترچه خاطرات و روابط خارج از خانه فرزندانش را كنترل مي كند؟ نه اينكه همه اينگونه هستند ..نه هستند كساني كه به طور منطقي كنترل ميكنند و هستند كساني كه به طور افراطي اين عمل را انجام مي دهند. ولي امروزه خانواده ها فرزندان را به حال خود رها كرده اند نه مي دانند فرزند كجا ميرود و چه مي كند ، نه مي داند دوستان فرزندش چه كساني هستند .چقدر آن روزگاران شيرين بود كه پدر فرزند را مورد مواخذه قرار ميداد كه كجا ميروي دوستانت كه هستند كي ميآيي؟ امروئزه خانواده ها فرزندان را تنها دانشگاه مي فرستند تا نام دانشجو بر پيشاني آنها باشد ولي هيچگاه از فرزندش نمي پرسد در دانشگاه چه مي كني؟ روابط دختر و پسر چگونه است؟ با چه كساني در دانشگاه مراوده داري؟ مادر دخترش را تشويق به آرايش بيشتر مي كند تا بتواند براي خود همسري برگزيند ، و پسر ها نيز به دنبال دختري براي كم نياوردن جلوي ديگر دوستان هستند. و كجايند آن پدر و مادر سنتي ؟ پدر و مادري كه وقتي من 5 دقيقه دير ميكردم بايد مورد مواخذه قرار ميگرفتم ، نمي توانستم اسم رشته هاي شبانه و دانشگاه آزاد را ببرم كه مبادا باعث آبرو ريزي شود و بگويند فلاني تنبل است. چقدر آن پدر و مادر دوست داشتني هستند . و امروز مي بينم كه دانش آموزي كه در سن نوجواني است آشنا به ريز ترين مسائل جنسي و خلاف است. دانش آموز و دانشجوي ما سيگار مي كشد . دختران كه مادران آينده هستند در قهوه خانه ها قليان به دست مي نشينند و دود مي كنندو از عدم آزادي حرف مي زنند . از اين آزادي بيشتر ؟ با اين رفتار كلمه آزادي هم لوث شده است چقدر گفتن اين جملات سخت است ولي درد امروز جامعه كنترل نشدن جوانان توسط پدر و مادر است. و چه درد تلخي.