علی شیر خدا یا شاه مردان دل ناشاد ما را شاد گردان.
شهادت امیر مومنان علی (ع) بر همه شیعیان و رهروان راهش تسلیت باد.

چندی قبل در جلسه ای  خانمی صدایم کرد و در حالیکه برگه ای دستش بود از من خواست که در حمایت از کمپین یک میلیون امضا آن را امضا کنم.
پس از بحث و جدل فراوان در مورد حقوق خانمهای ایرانی نتوانست مرا مجاب به امضای آن کند ولی نکات جالبی در حرفهای خانم مورد نظر بوداز جمله ناراحتی ایشان مبنی بر عدم توانایی خروج از کشور بدون اجازه همسر یا پدر و یا اینکه نمی تواند به تنهایی مسافرت کند.از او پرسیدم یعنی واقعا تمام مشکلات زنان ایرانی حل گردیده است و تنها شما همین مشکلات را دارید؟ واقعا ما دیگر هیچ مشکل دیگری ندارم.
پس از این بحث هرچند ایشان قانع نشد و من نیز هم به دید ایشان مردی خشن پنداشته شدم ولی نکاتی به ذهنم خطور کرد.
آیا در جامعه ایران مردان ایرانی از آزادی مطلق یا نگوییم مطلق که بهتر است بگوییم قانونی برخوردارند که زنان ما اکنون به دنبال آزادی از دست رفته شان هستند؟ من مخالف برابری زنان و مردان نیستم ولی در جامعه ای که مشکلات ما زیربنایی و اساسی است باید مسائل بنیادی تر و ریشه ای تر بررسی گردد.
خانم شیرین عبادی به عنوان یک حقوقدان و برنده جایزه نوبل پس از انکه برنده شد چه تدبیری اندیشید تا از این فرصت بدست آمده برای احقاق حقوق زنان و حتی مردان ایرانی قدمی بردارد. چه مقدار از آن ثروت را خرج زنانی کرد که نیازمند هستند و برای رفع نیازشان دست به هر کاری میزنند حتی خودفروشی. چند کارگاه کوچک تاسیس کرد برای جذب و به کارگیری زنان خودسرپرست؟ گرد هم آوردن چند دختر جوان و مرفه که از زندگی تنها دردشان خروج از کشور بدون اجازه است آیا میتواند مشکلات جامعه زنان را حل کند.حمایت از زنانی که در زندان هستند و جرمشان قتل است از دیگر دستآوردهای خانم شیرین عبادی است از جمله نازنین فاتحی که حتی خبرنگاری که با او مصاحبه کرده بود میگفت شر بود خیلی شر . آیا چشمان خانم عبادی زنان مظلومی که بخاطر دیه و یا مقدار ناچیزی پول در زندان هستند را نمیبیند؟ با تمام احترامی که برای خانم عبادی و تمام کسانی که برای احقاق حق خود مبارزه میکنند قائل هستند ولی متاسفانه باید گفت خانم عبادی ایکاش از جایزه خود و این موقعیت استفاده

بهتری میکردید.